Beschrijving

Deze tweede en tevens laatste bundel in de reeks Liefde in Meervoud bevat opnieuween aantal studies over filosofische visies op de liefde. Emmanuel Levinas’ diagnose van het ‘solipsisme’ van de westerse filosofie blijft ons uitgangspunt. Deze diagnose houdt in dat de westerse filosofie en in het bijzonder haar moderne variant een totaliteitsdenken is. Hiermee bedoelt Levinas dat het westerse denken is gedragen door een subject dat alles waarmee het in aanraking komt, objectiveert. Op het vlak van de intermenselijke relaties komt deze attitude erop neer dat het subject de ander tot hetzelfde -zijn eigen ik -reduceert. Dat betekent voor Levinas hetzelfde als solipsisme, egoïsme en miskenning van het anderszijn van de ander. De onderzoeksvraag is dan ook of in het westerse denken omtrent de intersubjectiviteit inderdaad elke overschrijding van het ik en dus elke radicale alteriteit ontbreken. Om deze vraag te beantwoorden hebben de auteurs zich toegelegd op één bijzondere interpersoonlijke relatie: de liefde. Het onderwerp van de diverse bijdragen is het liefdesbegrip van een aantal westerse denkers die behoren tot uiteenlopende filosofische tradities: Sigmund Freud, George Santayana, Plato in de interpretatie van Leo Strauss, Emmanuel Levinas en Maurice Merleau-Ponty.